• تاریخ : ۲۶ام اردیبهشت ۱۳۹۷
  • موضوع : ایرانی

عقیق:ماه مبارک رمضان بین ایام
سال، شریف‌ترین ماه محسوب می‌شود؛ از این رو می‌بینیم خداوند متعال قرآن را
در این ماه شریف نازل کـــرد و فرمود: «شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ…؛ ماه
رمضان [همان ماه‏] هست که در آن، قرآن فرو فرستاده شده هست…» (۱۸۵
بقره) امام رضا(ع) درباره فضیلت آن، ضمن روایتی از اجداد طاهرین خویش از
رسول گرامی اسلام(ص) نقل فرمود: «…هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ وَ أَیَّامُهُ أَفْضَلُ الْأَیَّامِ؛ ماه رمضان نزد خدا برترین ماه‌ها و روزهای آن برترین روزهاست» و یا پیامبر(ص) در دیگر روایت در شرافت این ماه فرمودند: «ماه رمضان ، آغازش رحمت هست و میانه‌اش مغفرت و پایانش نجات (بندگان گنهکار) از آتش هست».

جمیع
آیات و روایاتی که درباره عظمت ماه مبارک رمضان وجود دارد، گویای آن هست
که خداوند فضای ماه مبارک را مهیای بهره‌مندی معنوی و ذخیره‌ای معنوی برای
مؤمنان برای پایان ایام سال کرده هست؛ بنابراین مؤمنان هراندازه نسبت به
احکام شرعی مربوط به این ماه شریف تقید بورزند، بهره خویش از آن را مضاعف
خواهند کـــرد، به این لحاظ ابتدا به موضوع نیت روزه در ماه مبارک رمضان بر
اساس استفتائات و فتاوای رهبر معظم انقلاب می‌پردازیم که در ادامه
می‌خوانید.

کیفیت نیّت روزه

۴۸٫
روزه مانند همه‌ی عبادت‌های دیگر باید با نیّت همراه میباشد، بدین معنی که
خودداری انسان از خوردن و آشامیدن و سایر چیزهای باطل‌کننده‌ی روزه،
به‌خاطر دستور خداوند میباشد و همین که چنین عزمی‌ در او میباشد کافی هست و
لازم نیست آن را بر زبان بیاورد.

نیّت هر روز یا برای کل ماه

۴۹٫ در ماه رمضان باید برای هر روز نیّت کـــرد، یا اینکه یک نیّت در نخست ماه کافی هست؟
ج)
اگر شب نخست ماه رمضان نیّت کند که یک ماه را روزه بگیرد، کافی هست؛ ولی
بهتر (احتیاط مستحب) هست در هر شب ماه رمضان، برای روزه فردای آن نیز، نیّت
کند.

وجوب روزه به‌صرف نیّت

۵۰٫ مادرم نیّت کـــرد که کل ماه را روزه بگیرد ولی بعد از هفت روز مریض انجام گرفت، حالا وظیفه‌اش چیست؟
ج) صِرف نیّت، چیزی به‌عهده‌اش نمی‌‌آورد بنابراین در فرض مذکور روزه بر او واجب نیست.

کافی‌بودن نیّت ارتکازی در روزه

۵۱٫
شخصی شب نیّت روزه کرده و با همین نیّت تا بعد از اذان صبح خوابیده، وقتی
بیدار شده حواسش نبوده و پس از نوشیدن آب یادش آمده بود که شب نیّت روزه
کرده هست، آیا در این صورت روزه‌اش صحیح هست؟
ج) انجام سهوی مُفطِر ضرری به صحت روزه نمی‌‌زند و اگر نیّت قبلی ــ هرچند به‌صورت ارتکازی ــ موجود میباشد، کفایت می‌‌کند.

زمان نیت روزه

زمان نیّت روزه‌های واجب
۵۲٫ زمان نیّت روزه‌های واجب به‌طور عادی چه‌زمانی هست؟
ج)
نیّت برای روزه ماه رمضان و نذر معیّن، از نخست شب تا اذان صبح و برای روزه
غیرمعیّن (مانند روزه قضا و نذر مطلق)، از نخست شب تا ظهر روز بعد هست.

زمان نیّت روزه‌ی مستحبّی

۵۳٫ روزه‌ی مستحبّی را در هر تایم از روز که به‌فکر روزه بیفتد می‌‌تواند
نیّت کند و روزه‌ی او صحیح هست، مشروط بر اینکه تا آن لحظه کاری که موجب
باطل شدن روزه هست از او سر نزده میباشد.

تأخیر در نیّت روزه

۵۴٫
از آنجا که شروع روزه از نخست فجر هست، نیّت آن هم باید از آن لحظه به
تأخیر نیفتد، و بهتر آن هست که پیش از فرا رسیدن فجر، نیّت روزه کند.

۵۵٫ کسی که در ماه رمضان، هنگام فرا رسیدن اذان صبح، عمداً نیّت روزه
نمی‌‌کند، اگر در اثنای روز نیّت روزه کند، روزه‌اش باطل هست و در عین حال
باید تا غروب آن روز از همه‌ی چیزهای باطل‌کننده‌ی روزه اجتناب کند و بعد
از ماه رمضان هم قضای آن روز را به‌جا آورد.

۵۶٫ کسی که در ماه
رمضان از روی فراموشی یا بی‌اطلاعی، نیّت روزه نکرده و در اثنای روز ملتفت
شود، در صورتی که کاری که روزه را باطل می‌‌کند انجام داده میباشد، روزه‌ی آن
روز باطل هست ولی تا غروب از کارهای باطل‌کننده‌ی روزه خودداری کند اما
چنانچه تا هنگامی‌ که ملتفت روزه می‌‌شود، کاری که روزه را باطل می‌‌کند
انجام نداده میباشد اگر بعد از ظهر هست روزه باطل هست، و اگر پیش از ظهر هست،
بنابر احتیاط واجب باید نیّت روزه کند و روزه بگیرد و بعداً نیز روزه‌ی آن
روز را قضا کند.

۵۷٫ اگر برای روزه‌ی واجب غیر ماه رمضان مانند
روزه‌ی کفّاره یا قضا تا نزدیک ظهر نیّت نکند، چنانچه تا آن تایم کاری که
روزه را باطل می‌‌کند انجام نداده میباشد، می‌‌تواند نیّت کند و روزه‌ی او
صحیح هست.

۵۸٫ اگر شخصی نیّت روزه استیجاری را عمداً یا سهواً تا
قبل از اذان ظهر به تأخیر بیندازد، آیا روزه آن روز ــ بدون آن که مبطلی را
انجام داده میباشد ــ صحیح هست؟
ج) در موارد
استیجار باید مورد اجاره طبق اجاره و نیز آنچه متعارف بین مؤمنین هست
انجام بگیرد؛ در غیر این صورت صحیح نبوده و مستأجر مستحقّ مال‌الاجاره
نیست.

برگشتن از نیّت روزه در اثنای روز

۷۲٫
من در روز ماه رمضان به‌علّت اغوای شیطان تصمیم گرفتم روزه‌‌ام را باطل
کنم لکن قبل از این‌که عملی که روزه را باطل می‌‌کند انجام دهم، از تصمیم
خود منصرف شدم حکم روزه‌‌ام چیست؟ و اگر این امر در روزه غیر ماه رمضان پیش
آید چه حکمی‌ دارد؟
ج) در روزه ماه رمضان
اگر در اثنای روز از نیّت روزه گرفتن برگردد به‌طوری که قصد ادامه روزه
نداشته میباشد، روزه‌‌اش باطل می‌‌شود و قصد مجدد او برای ادامه روزه فایده
ندارد، به صورت حتم تا اذان مغرب باید از کاری که روزه را باطل می‌‌کند خودداری
کند. امّا اگر دچار تردید شود به این معنی که هنوز تصمیم نگرفته هست روزه
را باطل کند، یا تصمیم بگیرد کاری را که موجب باطل شدن روزه هست صورت دهد و
هنوز آن را انجام نداده در این دو صورت صحّت روزه او محل اشکال هست و
احتیاط واجب آن هست که روزه را پایان کند و بعداً هم آن را قضا نماید. هر
روزه واجب معیّن دیگر ــ مانند نذر معیّن و امثال آن ــ نیز دارای همین حکم
هست.

۷۳٫ در اثنای روزه مستحبی یا واجب غیرمعیّن تصمیم
گرفتم روزه‌‌ام را باطل کنم لکن قبل از این‌که عملی که روزه را باطل
می‌‌کند انجام دهم، از تصمیم خود منصرف شدم حکم روزه‌‌ام چیست؟
ج)
در روزه‌های مستحب و نیز روزه‌های واجب غیرمعین که وجوب آن مخصوص به روز
معینی نیست اگر تصمیم بر قطع روزه بگیرد ولی کاری که روزه را باطل می‌‌کند
از او سر نزند و بعداً مجدد تا پیش از ظهر ــ و در مستحب تا غروب ــ نیّت
روزه کند، روزه او صحیح هست.

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما